Iefke

De 5 jarige stermerrie Sybrich fan Slappeterp (v. Teun 505) in eigendom van de fam. Sikkema kwam bij ons in de kraamstal om te bevallen van haar eerste veulen. Sybrich was drachtig van Rutger 546 en 18 maart uitgerekend. Sybrich liet eigenlijk nog helemaal geen klassieke symptomen zien dat de bevalling in aantocht was. Het uier was nog opgetrokken en de spenen nog naar binnen gekeerd. Ook de banden waren nog niet zichtbaar ingezonken. Maar dinsdagnacht 10 maart om ca 2.00u zag Augustinus op de camera dat Sybrich onrustig gedrag vertoonde en oogde of ze wou gaan bevallen. Dus belde Augustinus mij al wakker nog voordat het geboortealarm afging. De bevalling verliep snel en er werd een mooi, parmantig merrieveulentje geboren: Iefke. Sybrich was eerst wat beduusd van alles maar instincitief begon Sybrich aan Iefke te snuffelen en haar te likken. Toen we de biest gingen controleren, constateerden we dat het uier nog steeds heel klein was met naar binnen getrokken speentjes. Er zat wel een beetje biest in wat van super kwaliteit was, Brixwaarde >30, maar het zou niet makkelijk worden voor Iefke om te gaan drinken. Om Iefke te helpen, smeerden we wat biest op de tepels van Sybrich. Iefke was gelukkig wel direct een helder en pittig veulen en deed erg haar best om te gaan drinken maar de speentjes waren gewoonweg (nog) niet te pakken voor Iefke. Daarbij kwam ook nog dat Sybrich het absoluut niet fijn vond dat Iefke aan het uier kwam en met haar achterbenen sloeg. Met geduld en begeleiding liet Sybrich dat gelukkig later wel toe. We zien wel vaker bij merries die voor het eerst bevallen dat het uier pas na de bevalling "volschiet". Belangrijkste was dat Iefke biest binnen zou krijgen. Dus Sybrich gemolken, dit was echter nog veel te weinig biest, dus dit aangevuld met biest uit onze voorraad in de vriezer. Hierna geprobeerd om Iefke via de fles de biest te geven maar dit lukte helaas niet. Daarop besloten om EquiLife te bellen om via de sonde eerst een halve liter biest toe te dienen. Zo had Iefke in elk geval de eerste biest binnen en wonnen we tijd bij Sybrich voor verdere ontplooing van het uier. Iefke moest na het toedienen van de biest via de sonde eerst even bijkomen en ook Sybrich moest even bijkomen. Maar na een half uurtje kwam Iefke weer in de benen en ging driftig op zoek naar het uier. En na bijna 1,5 uur verwoede pogingen, had Iefke een speentje te pakken! Wat kun je dan blij zijn! Hierna verliep het voorspoedig en toen de eigenaren 's morgens om 10.00u op kraamvisite kwamen spoot de melk zichtbaar uit het uier. Fam. Sikkema, van harte gefeliciteerd!